Mijn Verleden (2)

door - 21 maart

*BLOG DEEL 2 OVER MIJN VERLEDEN*
UITHUISPLAATSING!


In de vorige blog over mijn verleden heb ik verteld dat ik de volgende keer zou gaan bloggen over mijn uithuisplaatsing!
Dat ga ik nu dus met jullie delen.
Net voor mijn 12e verjaardag ben ik dus uit huis geplaatst.
Het was een moeilijke keus voor mijn moeder, maar echt het allerbeste voor mij, al voelde dat natuurlijk niet zo.
Ik weet nog hoe ik met mijn koffer en spulletjes naar Oisterwijk werd gebracht en mijn kamertje mocht inrichten.
Het was een raar en spannend gevoel waarbij ik eigenlijk niet wist of ik nu blij en opgelucht moest zijn of boos en verdrietig.
Het moment dat ik afscheid moest nemen van mijn moeder en broertje dat deed mij heel erg pijn, en toen kwamen de tranen ook opzetten.
Gelukkig vingen ze mij heel erg goed op en kon ik daardoor ook weer verder met mijn kamer en wennen aan de woongroep.
Ik moet zeggen dat ik mijn weg vrij snel gevonden heb in de weken daarna en dat het snel voelde als mijn eigen ''veilige thuis''.
Het naar huis toe moeten om de 14 dagen werden steeds meer een blok aan mijn been, niet voor mijn moeder en broertje want die miste ik heel erg, maar wel om mijn stiefvader tegen te komen.
Die man kon nog steeds zijn handen niet thuishouden alleen ging ie nu anders te werk omdat ik nu mijn weekendverhaal tegen de groepsleiding kon vertellen.
Het duurde ook niet lang of het liep weer volledig uit de hand waardoor ik op een avond weggevlucht ben naar een tante van mij en de volgende dag, eerder dan verwacht naar de groep terugkeerde, een grote blauwe plek op mijn arm rijker door een grote glazen asbak die hij naar mij toe had gegooid.
Toen ik daar eenmaal weer gesetteld was en gekalmeerd pakte ik mijn dingen weer op, en toen ging de telefoon hij was het met excuses en of ik weer naar huis toe wilde komen.
Ik zei nee je bekijkt het maar en hing de telefoon op.
Niks van te voren had zo goed gevoeld als dat moment om tegen hem NEE te kunnen zeggen.
Die maanden erna gingen erg snel, mijn moeder ging met mijn broertje naar een blijf van mijn lijf huis ( waar ik verder niet over uit kan wijden i.v.m. privacy en geheimhouding) en bleven daar tot ie uit haar huis verdwenen was.
Het geen contact met mijn moeder n broertje mogen hebben viel mij erg zwaar al legde ze mij heel goed uit waardoor dat was en begreep ik het ook goed.
Toen dat eenmaal achter de rug was en mijn moeder en broertje weer thuis waren en ik de thuisweekenden weer naar huis kon, werd het pas weer leuk en fijn om te gaan.
Ik had voortaan 2 fijne huizen waar ik woonden en in mijn leven viel alles een beetje op 2 plekken samen, gelukkig was Oisterwijk ook niet zo ver weg en kon ik daardoor mijn vrienden en vriendinnen blijven zien.
Ik zat op Parkland en dat was bij mijn moeder om de hoek.
Ik had zowel thuis als op de woongroep erg veel vrijheid en kon dus geregeld leuke dingen doen.
Ik vond uit huid geplaatst worden niet leuk en heb dat mijn moeder heel lang niet kunnen vergeven.
Maar besef nu heel goed dat het voor mijn eigen veiligheid was.
Ik had een leuk leven in Oisterwijk opgebouwd en heb mijn vmbo diploma zonder problemen kunnen halen, waar ik erg trots op ben gezien de situatie waar in ik verkeerde.
Daar op die woongroep wonen waren de beste 3 jaar van mijn puberleven.
Bedankt voor alle mensen die mijn blog lezen.
ik moet er mijn weg nog in vinden qua schrijven en foto's plaatsen.
maar alle leuke reacties doen mij goed, en de minder leuke reacties zie ik als opbouwende kritiek naar iets beters.
Tot de volgende blog!


Liefs Petra

Ook leuk

0 reacties